|
||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wyszukaj | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Odwiedzin: 30759 | ||||||||||||||||||||||||||||||||
|
 Uczelnia Początek
wyższych studiów rolniczych sięga w Wielkopolsce 1870 roku, kiedy
staraniem Augusta Cieszkowskiego, ojca, słynnego filozofa, mecenasa
nauki i edukacji rolniczej, powstała w Żabikowie pod Poznaniem Wyższa
Szkoła Rolnicza im. Haliny. Była ona jedyną wyższą uczelnią na ziemiach
polskich pod zaborem pruskim. Szkoła żabikowska była nie tylko kuĄnią kadr dla dynamicznie rozwijającego się ówczesnego rolnictwa polskiego, walnie przyczyniając się do wysokiego poziomu kultury rolnej w Wielkopolsce, ale była tez ośrodkiem pracy badawczej i dociekań naukowych. Była nie tylko wyższą szkołą przygotowującą absolwentów do pracy zawodowej, ale rozwijała własną działalność naukową w zakresie rolnictwa i leśnictwa. Dzięki temu, gdy w 1919 roku zostały zrealizowane wieloletnie starania o utworzenie w Poznaniu polskiego uniwersytetu i gdy powstała Wszechnica Piastowska, przemianowana w 1920 roku na Uniwersytet Poznański, w jej skład oprócz Wydziałów Filozoficznego i Prawnego wszedł także Wydział Rolniczo-Leśny, oparty częściowo na kadrze nauczającej oraz dorobku naukowym i dydaktycznym Wyższej Szkoły Rolniczej w Żabikowie. Uniwersytet Poznański przejął też pokaĄne dobra żabikowskie, z których fundacji w 1919 roku zakupiono w Poznaniu na Golęcinie tereny rolnicze. Wydział Rolniczo-Leśny prowadził na nich prace doświadczalne, a póĄniej wybudowano tam gmach Kolegium Cieszkowskich, do dziś służący Akademii Rolniczej. Fakty te dobitnie świadczą o tym, że początku akademickich studiów w Poznaniu, a szczególnie studiów rolniczo-leśnych, należy upatrywać w Wyższej Szkole Rolniczej w Żabikowie, od której słusznie wywodzi swoją historię dzisiejszy Uniwersytet Przyrodniczy. Szkoła żabikowska nie miała formalnych praw akademickich, ale realizowany w niej program nauczania był bardzo szeroki i nowoczesny, odpowiadający potrzebie kształcenia na użytek ówczesnego rolnictwa i uwzględniający przemiany technologiczne i organizacyjne. Oprócz przedmiotów ściśle praktycznych (zawodowych) obejmował on nauczanie przyrodniczych podstaw produkcji roślinnej i zwierzęcej, szeroki zakres dobrze dobranych przedmiotów ekonomicznych i społecznych oraz podstaw przetwarzania surowców rolniczych. W programie nauczania było też między innymi budownictwo wiejskie, maszynoznawstwo, użytkowanie i hodowla lasu, melioracje rolnicze i leśne oraz ekonomika i organizacja nie tylko rolnictwa, ale i leśnictwa, ogrodnictwa, sadownictwa, warzywnictwa. Był on w dużym stopniu zbliżony do obecnie realizowanego programu nauczania w wyższych szkołach rolniczych i europejskich uniwersytetach rolniczych, co budzi uzasadniony podziw dla jego twórców i realizatorów, którymi byli między innymi Juliusz Au, Antoni Sempolowski, Szczęsny Kudełka, Józef Rivoli, i uznanie dla ich dalekowzroczności. Absolwenci szkoły żabikowskiej dzięki takiemu programowi kształcenia byli wszechstronnie przygotowani do prowadzenia nowoczesnego gospodarstwa rolniczego i stosowania w praktyce ówczesnych osiągnięć biologicznych, przyrodniczych i organizacyjnych. Dzisiejsza Akademia Rolnicza kontynuuje te tradycje. W ramach kształcenia specjalistycznego, będącego wymogiem współczesności, na siedmiu wydziałach i dziesięciu kierunkach prowadzi szereg specjalności wynikających zarówno z postępu naukowego, jak i potrzeb dzisiejszego rolnictwa, leśnictwa i szeroko pojętej gospodarki żywnościowej, w tym np. specjalność gospodarstwo rodzinne, której program jest zbliżony do idei kształcenia zawodowego w szkole żabikowskiej, oraz jedyną w kraju specjalność chemiczna technologia drewna. Zapoczątkowane przez Wyższą Szkołę Rolniczą w Żabikowie studia rolnicze i leśne były prowadzone w Wielkopolsce do 1947 roku, z wyjątkiem przerwy okupacyjnej, na Wydziale Rolniczo-Leśnym Uniwersytetu Poznańskiego. Dynamiczny rozwój Wydziału, będący rezultatem wzrastającego zapotrzebowania na wysoko kwalifikowaną kadrę dla szeroko pojętego rolnictwa i leśnictwa, oraz konieczność prowadzenia rozległych badań naukowych spowodowały, że w 1948 roku powstały dwa oddzielne wydziały - Rolniczy i Leśny. W 1951 roku utworzyły one samodzielną uczelnię - Wyższą Szkołę Rolniczą, w której skład weszły ponadto: Oddział Ogrodnictwa, Oddziały Technologii Żywności i Melioracji Wodnych, Oddział Technologii Drewna oraz Wydział Zootechniczny. W miarę rozwoju kadry naukowej i wzbogacania dorobku naukowego oddziały te stopniowo uzyskiwały uprawnienia samodzielnych wydziałów: Technologii Drewna (1954), Ogrodniczego (1956), Technologii Żywności (1962) i Melioracji Wodnych (1970). W 1972 roku Wyższa Szkoła Rolnicza została przekształcona w Akademię Rolniczą, w której skład weszły wszystkie wydziały WSR. W 1990 roku Wydział Melioracji Wodnych zmienił nazwę na Wydział Melioracji i Inżynierii Środowiska. W 1998 roku Wydział Zootechniczny zmienił nazwę na Wydział Hodowli i Biologii Zwierząt. W 2004 roku Wydział Technologii Żywności zmienił nazwę na Wydział Nauk o Żywności i Żywieniu. W 2007 roku powstał Wydział Ekonomiczno-Społeczny. Uczelnia w obecnej strukturze kształci corocznie ponad 12000 studentów na ośmiu wydziałach oraz prowadzi rozległą działalność badawczą na rzecz rolnictwa, leśnictwa i gospodarki żywnościowej. Ostatnia zmiana: 29.05.2009 14:14
|